عاشورا مكتب عشق و ايثار و شهادت است

از سرورمان امام صادق (ع) روایت شده که فرمودند : کسی که پیش او مصائب ما را یاد کنند ، اگر چه دیدگانش به اندازه بال مگسی اشک بریزد خداوند گناهانش را هر چند مانند کف دریا باشد بیامرزد.

شهادت حضرت علی اکبر (علیه السلام)

وقتی از یاران کسی جز یاران امام باقی نماند، علی بن الحسین (ع) خدمت حضرت رسید و او زیباترین مردم و خوش اخلاق ترین آنها بود و از پدرش رخصت کارزار خواست ، امام به او اجازه فرمود.

آنگاه از روی حسرت یک نگاهی به جوان خود نمود، و اشک از دیدگانش به رخسار مبارک روان ساخت. سپس فرمود: پروردگارا گواه باش که جوانی را برای جنگ با کفار به میدان فرستادم که از نظر جمال و کمال و خلق و خوی و سخن گفتن شبیه ترین مردم به رسول تو بود، و ما هر وقت که مشتاق دیدار پیامبر می شدیم به صورت او نظر می کردیم.

بعد امام حسین (ع) فریادی زد و فرمود: ای فرزند سعد! خدا نسل تو را قطع کند که نسل مرا قطع کردی.

علی اکبر(ع) به سوی دشمن حرکت کرد، و با آنها جنگ نمایان و سختی کرد و عده ای بسیاری را به درک واصل کرد. سپس به جانب پدرش بازگشت و گفت : پدرم تشنگی مرا کشت، و سنگینی سلاح مرا به زحمت انداخت، آیا جرعه ای آب هست که به من بدهی؟

امام حسین (ع) گریست و فرمود: ای امان پسرم! از کجا برایت آب بیاورم، اندکی دیگر مبارزه کن که دیری نمی گذرد که جد بزرگوارت را زیارت خواهی کرد، و تو را از آبی سیراب کند که بعد از آن هرگز احساس تشنگی نکنی.

علی اکبر(ع) به طرف میدان برگشت، جنگ بسیار شدیدی کرد. منقذ بن مره عبدی او را با تیری هدف قرار داد و در نتیجه توان او را گرفت و به زمین افتاد. صدا زد: پدر جان! از من به تو سلام، این جدم است که به تو سلام میرساند و می فرماید: در آمدنت به سوی ما شتاب کن. سپس فریادی زد و به شهادت رسید.

آمدن امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) بر بالین علی اکبر(س)

امام حسین (ع) بر بالین علی اکبر(ع) آمد و صورتش را بر صورت او گزارد و فرمود: خدا بکشد گروهی را که تو را کشتند، چقدر بر خدا گستاخی نمودند، و حرمت رسول خدا را شکستند، پس از تو خاک بر سر دنیا باد.

ناگاه زینب دختر علی (ع) از خیمه بیرون آمد و فریاد زد: ای حبیبم ای فرزند برادرم تا آن که خود را بر روی کشته او انداخت.

امام حسین (ع) آمد ، زیر بغل خواهر را گرفت و به سوی خیمه زنان برگرداند.

سپس از مردان خاندان یکی پس از دیگری به میدان رفتند، تا اینکه عده ای از آنها (بنی هاشم) بدست دشمن کشته شدند. در این زمان امام حسین (ع) فریادی زد و فرمود: ای پسر عموهایم آرام و شکیبا باشید ، ای خانواده ام صبر پیشه کنید، زیرا به خدا سوگند که از این روز به بعد خواری نخواهید دید.

شهادت قاسم بن الحسن (علیه السلام)

راوی گفت : جوانی از خیمه خارج شد که گویی صورتش پاره ای از ماه بود ، و به جنگ پرداخت، تا آنجا که ابن فضیل ازدی ضربه ای بر فرقش زد و شکافت ، آن جوان به صورت روی زمین افتاد و فریاد برآورد، ای عمو ! امام حسین (ع) مانند باز شکاری به میدان شتافت و همچون شیر خشمگین حمله ور شد و با شمشیر ضربه ای به ابن فضیل زد که او دست خود را سپر کرد و از زانو جدا شد و چنان فریادی زد که هم لشکریانش شنیدند از این رو کوفیان حمله کردند تا او را نجات دهند ولی پیکرش زیر سم اسبان قرار گرفت و هلاک شد.

وقتی گرد و غبار فرونشست دیدم امام حسین (ع) بر بالین آن جوان ایستاده است در حالی که جوان از شدت درد پایش را به زمین می ساید و حسین (ع) می فرمود: از رحمت خدا دور باد مردمی که تو را کشتند و در روز قیامت جد بزرگوارت به خاطر تو از آنها بازخواست خواهند نمود.

سپس فرمود : به خدا بر عمویت خیلی دشوار است که او را به کمک بخوانی و او دعوت تو را اجابت نکند و یا اجابت کند اما بحالت سودی نبخشد. امروز روزی است که بر عمویت کینه جو بسیار و یار و یاور کم است. سپس آن جوان را به سینه گرفت و با خود برد تا بین کشته شدگان خاندان خویش گذاشت.

استغاثه حضرت امام حسین (علیه السلام)

وقتی امام دید جوانان و دوستدارانش کشته شدند ، از دل و جان قصد جدال با کوفیان نمود و ندا داد : آیا کسی است که از حرم رسول خدا (ص) دفاع کند؟ آیا خداپرستی بین شما وجود دارد تا درباره ظلمی که بر ما رفته است از خدا بترسد؟

آیا دادرسی است که به فریادرسی ما به خدا دل بسته باشد؟ آیا یاوری هست که در یاری نمودن ما به خدا امیدوار باشد؟

شهادت حضرت علی اصغر (علیه السلام)

در این هنگام صدای زنان حرم به گریه بلند شد. حضرت جلوی خیمه آمد و به زینب (س) فرمود: طفل کوچک مرا بیاور تا با او وداع کنم. پس آن کودک را به روی دست گرفت و خواست او را ببوسد که حرمله بن کاهل اسدی تیری پرتاب کرد و به گلوی آن کودک خورد و او را ذبح کرد. حضرت به زینب (س) فرمود : او را بگیر. سپس دو دست خود را به زیر گلوی او گرفت تا از خون پر شد و آن را به آسمان پاشید و فرمود: همه این مصائب بر من آسان است زیرا خداوند می بیند.

امام باقر (ع) می فرماید: قطره ای از آن خون ( که به آسمان پاشید) به زمین باز نگشت! این ماجرا به گونه ی دیگری نیز روایت شده که به عقل بیشتر نزدیک است زیرا در آن حال وقت خداحافظی با فرزند نبود چون در آن زمان مشغول جنگ و کارزار بودند.

( آن روایت چنین است که ) زینب (س) خواهر امام حسین (ع) کودک را بیرون آورد و گفت : برادرم ! این کودک تو است که سه روز آب نخورده! پس جرعه ای آب برایش بخواه.

امام (ع) او را روی دست گرفت و فرمود ای مردم! شما پیروان و خانواده ام را کشتید و فقط این طفل شیرخوار باقی مانده است که بخاطر تشنگی له له می زند! پس جرعه ای از آب به او بنوشانید! حضرت در حال سخن گفتن با آنها بود که مردی از لشکر کفر تیری انداخت و کودک را ذبح کرد!

سپس امام (ع) حرمله بن کاهل نفرین فرمود به گونه ای که توسط مختار و دیگران آن نفرین بوقوع پیوست.

**************

به چه دل خوش دارند ( آنان که با اهل بیت پیغمبر (ص) دشمنی نمودند ) در حالی که خیلی زود در برابر نیکی و احسان جدشان ناسپاسی کردند و عیش آن حضرت را با شکنجه میوه دلش مکدر ساخته و قدر و منزلت او را با ریختن خون پاک فرزندانش کوچک شمردند!؟ پس آن همه سفارش که نسبت به عترت و خاندانش کرد چه شد و کجا رفت؟! و هنگام ملاقات و پرسش آن حضرت چه پاسخی خواهند داد در حالی که آنچه پیامبر (ص) بنا نهاد ، خراب کردند! و فریاد وا مصیبتاه از اسلام بلند شد.

پس پناه به خدا از قلبی که بیاد این مصائب نشکند! و شگفتا از غفلت مردم این روزگار! براستی ، مسلمانان و مومنان در خصوص بی توجهی به اقامه ماتم چه عذری دارند! آیا نمی دانند که حضرت محمد (ص) هنوز انتقام خون کشته اش را نگرفته و دلی دردمند دارد؟ و دلبندش گرفتار دشمن و به زمین افتاده است! و فرشتگان این مصیبت بزرگ را به آن حضرت تسلیت و تعزیت عرض نموده و پیامبران ، خود را شریک غم ها و دردهایش می دانند؟!

پس ای وفاداران به خاتم پیامبران (ص)! چرا در گریستن با او همیاری و همدردی نمی کنید!

خدا را ، دوستدار فرزندان زهرا (س)! همراه با آن بانوی بزرگوار برافتدگان روی خاک بیابان نوحه کنند. وای بر تو ، در ریختن اشک بکوش و بر پادشاهان اسلام گریه کن ، تا شاید پاداش آنان که در مصیبتشان با آنها همدردی می کردند را بدست آوری و به سعادت و خوشبختی در روز قیامت نائل آیی.

**************

امید آنکه خداوند تبارک و تعالی در دنیا توفیق زیارت مرقد شریف سالار شهیدان و در روز جزا شفاعتش را نصیب همه شیعیان راستین و شیفتگانش بفرماید. انشاءالله

خشنودی روح مطهر شهدای صدر اسلام تاکنون بویژه شهدای دشت کربلا و شهیدان ایران اسلامی و روح بلند امام خمینی (ره) و سلامتی مقام معظم رهبری و تعجیل در فرج حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف ذکر ۵ صلوات بر محمد و آل محمد.

امام خمینی (ره) ، نماد حقیقی اسلام و رمز استقلال وعزت و وحدت ملی است

الفاتح، اهانت هدفمند به حضرت امام خمینی (ره) بنيانگذار کبير جمهوری اسلامی ايران، و تهاجم ننگین به ساحت مقدس ایشان را بشدت محکوم می‌کنیم و خواستار برخورد قاطع با افراد تیره بخت و بی شرم و جاهلان فتنه‌گر، برای ايجاد آشوب سازمان‌يافته در ایران اسلامی، هستیم. این بی حرمتی وقیحانه احساسات قلبی دوستان و معتقدان به امام و انقلاب را جریحه دار کرده است و انشاءالله این توطئه گروه های شیطانی با هوشیاری به موقع ایران اسلامی نقش بر آب خواهد شد. انشاءالله این توهین وقیحانه زمینه ساز رسوایی و نابودی دارودسته شيطان خواهد شد.

**************

رهبر معظم انقلاب اسلامی در بیان امام خمینی (ره) فرمودند : پروردگار حکیم، آن بنده صالح خود را به گونه ای آفریده و پرورش داده بود که بدون کوچکترین احساس حقارت، در مقابل هجوم گردنکشان سیاسی جهان می ایستاد و در مقابل سیل تهمت هایی که اصول او را ارتجاعی و بنیادگرایی می خواندند با افتخار و عزت کامل، از اسلام ناب دفاع می کرد و به همین دلیل به نماد حقیقی عزت ملی مردم ایران تبدیل شد.

امام بزرگوار ما، کانون درخشان وحدت «قلبی، روحی و عملی» ملت بود و حتی مخالفانش، در دل به او احترام می گذاشتند و عظمت امام را تصدیق و تحسین می کردند. فضای عمومی جامعه، سرشار یاد تعالی بخش و نشاط آفرین امام است و همه جریانهای سیاسی، حتی کسانیکه از لحاظ فکری، همه مبانی و زیرساختهای نظری امام را قبول ندارند، خود را پیرو و طرفدار امام معرفی می کنند چرا که می دانند برای توده های عظیم ملت که نظام متکی بر آرای آنهاست، طرفداری از امام یک ارزش محسوب می شود و این واقعیتی کاملاً تأمل برانگیز است.

**************

نفاق اكبر اين است كه انسان به‏ظاهر خود را مؤمن به خدا و فرشتگان و كتاب‏ها و پيامبران و روز قيامت نشان دهد و در باطن مخالف همه يا بخشى از آن باشد و اين همان نفاق صدر اسلام است كه قرآن به نكوهش اهلش پرداخته و آنان را كافر دانسته و خبر از دوزخى بودنشان داده است . نفاق اصغر يا نفاق عملى است و آن اين است كه انسان به‏ظاهر كارى كند و قصدش چيز ديگرى باشد.منظور از معناى دوم، ظاهرسازى و رياكارى است؛حال اگر در معناى نخست دقيق شويم و به انگيزه‏هاى منافقان صدر اسلام ـ كه كافرانى مسلمان‏نما بودند ـ بنگريم، به اين نكته مى‏رسيم كه اظهار ايمان به خدا و رسول و قرآن تنها يك سپر سياسى براى زندگى در جامعه دينى مدينه بوده است . 

نفاق، به واقع يك صفت و ويژگى روحى ـ روانى است كه برحسب شدت و ضعف آن و مقتضيات زمان، گاه منافق را براى جلب منافع مادى و زودگذر دنيوى ، به ستايش و چاپلوسى و ابراز محبت و دوستى دروغين با خلق خدا وا مى دارد؛ حال آن كه دل در گرو اموال و جاه و مقام مردم نهاده است، نه ويژگى هاى انسانى آنها. گاه نيز به صورت برخورد منافقانه با پيامبر و اعتقادات اصلى دين ظهور مى كند، و گاه براى جاى گرفتن در صف مؤمنان به رياكارى و تظاهر و اعمال و عبادات است، و حتى در مرتبه شديد آن، به صورت امر به عبادت و دعوت به طاعت رخ مى نمايد كه امام على (ع) آن را شديدترين نوع نفاق خوانده است .

**************

امام على عليه السلام فرمودند: بالكذب يتزين اهل النفاق؛ «منافقان به دروغ ، خود را مى آرايند .» و المنافق قوله جميل و فعله الداء الدخيل؛ «منافق ، گفتارش زيبا و كردارش بيمارى درون است .» منافق زيبا مى نمايد و زيبا مى گويد تا بيمارى درونى خويش را بپوشاند و هدف خود را مخفى نگاه دارد، و تا آنجا كه بتواند در دلها نفوذ كند و انسانها را بفريبد و به كام خود برسد . زيبا و شيوا سخن گفتن در همه جامعه ها و براى همه انسانها جذاب بوده و شگرد هميشگى رهبران و افراد سودجو است . اين ويژگى، شباهت بسيارى به خصلت ديگر منافقان، يعنى چاپلوسى و تملق دارد.

سركرده منافقان مدينه، عبدالله بن ابى سلول قصد اغفال على (ع) را ـ به خيال خود ـ مى كند؛ اما با كلام كوبنده حضرت روبه رو مى گردد «اى عبد الله ، تقوا پيشه كن نه نفاق كه منافق بدترين آفريده خدا است.» حديث ديگر امام عليه السلام نيز ناظر به همين ويژگى است؛ آن جا كه مى فرمايد : المنافق لسانه يسر وقلبه يضر؛ «زبان منافق شادمان مى كند و دلش زيان مى رساند .»

خشنودی روح مطهر امام بزرگوارمان و روح شهداى عزيز ما ، و همه شهداى اسلام و سلامتی حضرت آيت الله خامنه ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی و در جهت نابودی گروه های شیطانی و خیانتکاران به اسلام و ولایت و انقلاب اسلامی ذکر ۵ صلوات بر محمد و آل محمد.

امتحان الهی در بیانات حضرت امام خمینی(ره)  

حکومت کردن بر چنین جامعه ای که خون خودش را در راه اسلام و کشور اسلامی میدهد و جوانان برومندش را فدا می کند از کارهای بسیار مشکل است. و از امتحانات بسیار مشکل است.

ای روسا شما در محضر امتحان در آمدید و اعمال شما دقیقا تحت نظر خداوند تبارک و تعالی است. توجه بکنید به این ملتی که این طور همراهی با شما می کند. ای روسا هر جا که هستید هر قبیله که هستید، در معرض امتحان هستید. مبادا با خون شهیدان بخواهید برای خودتان مقامی درست بکنید، خدا نکند که شما ها بخواهید دیگران خون خودشان را بدهند و شما مقامتان بالاتر برود. خدا نکند که چنین حیوانی در باطن شما باشد و شما خیال کنید انسان هستید، بشر در معرض امتحان است.

خداوند تبارک و تعالی فرمودند: احسب الناس ان یترکوا ان یقولوا آمنا وهم لا یفتنون.

شما گمان می کنید، مردم گمان می کنند، همین که گفتند من مومن هستم، شما را رها می کنند، امتحانش نمی کنند. همین که گفتید ما آزادی خواهیم شما را رها می کنند. بر منصب مینشانند تا بفهمانند که راست می گویید یا نه. به مجرد اینکه ادعا کردید من برای این ملت و این کشور خدمتگزارم رها می شوید. امتحان خواهید شد و در امتحان هستید.

از من طلبه و همه افراد این مملکت و تمام افراد بشر و تمام انبیا و اولیا، همه معرض امتحان هستند. به ادعا و گفتار رها نمی شوید. فرموده اند که سابقین را امتحان کردیدم تا معلوم شود کی مومن است و کی منافق.

همه گروهها همه مردمی که در این مملکت یا در راس امور هستند، یا در بازار یا کشاورزی هستند یا در کارخانه ها هستند، در گروهک های مفسد هستند، همه بدانند که در محضر خدا هستند و در معرض امتحان.

در گفتار بسیار آسان است که انسان ادعا کند چه هستم و چه هستم. لاکن درهمان معنایی را که ادعا می کند در همان امتحان میشود. همان شخصی که می گوید من بشردوست هستم در همان معنا امتحان می شود. همان شخصی که می گوید من طرفدار حقوق بشر هستم در همان معنا امتحان می شود.

اگر درآن مقامی که رسید با آن وقتی که قبل از آن مقام بود هر دو مساوی بود و نفسش یک طور است و ریاست برای او سنگینی نمی کند، این شیعه علی بن ابیطالب (ع) است و پیرو او و از این امتحان رو سفید بیرون آمده است.

من خجالت می کشم وقتی شما ها را می بینم از خوزستان و خرم آباد و از جنوب و غرب آمدید و آن همه رنج دیدید. و آن همه جوان های شما شهید شدند و آنطور خانه های شما خراب شدند و وقتی بیایید اینجا،  ببینید اوضاع طور دیگریست، سر خون شما دعواست.

قلم های در روزنامه ها، دست هایی که این قلم ها به دستشان است، آنهایی که در رادیو و تلویزیون و در سایر جاها سخنرانی می کنند همه مورد امتحان خدا هستند. آن وقتی که قلم بدست می گیریرد بدانید که در محضر خدا قلم بدست گرفته اید. آن وقتی که می خواهید تکلم کنید، بدانید که زبان شما، قلب شما، چشم و گوش شما در محضر خداست.

عالم محضر خداست. در محضر خدا معصیت خدا نکنید . در محضر خدا سر امور باطل و فانی  با هم دعوا نکنید . برای خدا کار بکنید و برای خدا به پیش بروید. اگر ملت ما برای خدا و برای رضای پیغمبر اکرم (ص)  به پیش برود تمام مقاصدش تکمیل خواهد شد.

خداوند تبارک و تعالی ما و شما را از این امتحان بزرگ سرفراز و روسفید بیرون بیاورد، خداوند تمام افراد ملت ما را آبرومند کند، خداوند این نهضت را متصل به نهضت امام زمان(عج) بکند، خداوند دشمنان ما را هدایت کند.    

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

**************

بیانات امام خمینی (ره) در جمع خانواده شهدا و جانبازان

ما هر روز مواجه ایم با صحنه هایی که در عین حال که دلخراش است ، غرور آفرین است. من این تحول عظیم که در ایران پیدا شده است، که در عین حال که پدر ها با عکس جوان خودشان آمده اند و مادر ها چند نفر از فرزندان خود را از دست داده اند، لاکن روحیه آنها روحیه بسیار بلندی است و این تحول مبارک است بر ملت ایران اسلامی.

 من در این مجمعی که این جوانان و عکس این جوانان را می بینم. باید تاثرات خودم را به بازماندگان و تسلیت خود را به پدر و مادر اینها تقدیم کنم و برای آنها از خداوند تبارک و تعالی طلب مغفرت و برای شماها اجر و صبر عنایت کند، و این جوان های غرور آفرین ما را به رحمت واصل خود غرین کند.

این مسایل در طول تاریخ بوده است، در صدر اسلام اینطور مسایل برای اولیای خدا و مسلمین صدر اسلام بسیار بوده است. و شاید از آن وقت تاکنون اینطور وضعیت که در ایران است و این تحولی که برای ملت ما از  زن و مرد و بزرگ و کوچک حاصل شده است سابقه نداشته باشد.

خداوند تبارک و تعالی به ما هر چه داریم داده است، و ما هر چه داریم از اوست، و باید تقدیم او کنیم. سعادت را آنها بردند که آن چیزی را که خدا به آنها داده بود، تقدیم کردند و ما عقب مانده آنها هستیم.

من به شما و همه براداران و عزیزان که فرزندان خود را از دست داده اند تسلیت و تبریک عرض می کنم. تبریک برای اینکه شما خانواده ها بودید که در دامن شما این جوان های برومند تربیت شده اند که برای اسلام فداکاری کردند.

اسلام به ما حق بزرگ دارد، حق حیات دارد. و ما هرچه در راه اسلام بگوییم آن حقی که اسلام بر ما دارد را ادا نکرده ایم. من از خداوند تبارک و تعالی سلامت و سعادت همه شما و رحمت برای این جوانانی که فداکاری کردند طلب می کنم.

**********

بیانات امام خمینی (ره) در رابطه با رژیم اشغالگر قدس

الان اسراییل در مقابل همه کشور های اسلامی ایستاده است و می گوید غلط نکنید. این تاسف ندارد، انسان نیستند، اینهایی که در رأس امور هستند اسراییل در مقابله با آنها می گوید فضولی موقوف. شماها که ساکت بودید و در مقابل این جنایت مقابله نکردید، و در این نشست ها کلمه ای گفتید که موافق با آنها بوده است. نوبت شما هم میرسد، اسراییل به خدمت شما هم می آید، اسراییل به خدمت شما هم می آید.

**********

وبلاگ الفاتح شهادت سردار نورعلی شوشتری و جمعی دیگر از فرماندهان و سران طوایف و مردم محلی را به محضر حضرت ولی عصر (عج) - مقام معظم رهبری ( مد ظله العالی ) و ملت شریف ایران اسلامی تبریک و تسلیت می گوییم.

سردار محمد زاده ماموریتش را کامل به انجام رساند

سردار رجبعلی محمدزاده که در عملیات کربلای 4 و در حالی که بسیاری از بسیجیانش به دیدار معشوق شتافته بودند،نیمی از پایش را در کنارنهر خین جاگذاشته بود، به دوستان و همرزمانش گفته بود: " برادران عزیز اگر 4 لیتر خونمان را در راه خدا اهدا نکنیم یعنی ماموریت مان را کامل انجام نداده ایم ..."

سردار شوشتری محل شهادتش را پیش بینی کرده بود

در حالی که سرادر نورعلی شوشتری در ابتدای سال 88 مسئولیت تامین امنیت سیستان را برعهده گرفته بود،در محفلی با حضور دوستانش گفته بود که "از خدا خواسته ام اینجا محل شهادتم شود و دلم گواهی می دهد که خداوند آرزوی مرا برآورده خواهد کرد. بعد از احمد کاظمی و دیگر یاران من تنها شده ام و به همین خاطر انتظار شهادتم را می کشم. امیدوارم خداوند با شهادت من مشکلات این منطقه و معضلات آن را حل کند. "

سرانجام این جهاد پیروزی یا شهادت است

بيانات امام خمينی(ره) درباره آزادگان

پدران و مادران و همسران و خويشاوندان شهداء، اسرا، مفقودين و معلولين ما توجه داشته باشند كه هيچ چيزی از آنچه فرزندان آنان به دست آورده اند، كم نشده است. فرزندان شما در كنار پيامبر اكرم(ص) و ائمه اطهارند و پيروزی و شكست برای آنها فرقي ندارد.